«Жауынгерлік Даңқ Музейінің Архивінің беттері» – Самышина Надежда Николаевнаға тиесілі таңғажайып қолжазба дәптер/По страницам Архива Музея Боевой Славы - удивительная тетрадь-рукопись Самышиной Надежды Николаевны

Екінші дүниежүзілік соғыс жеңісінің 76 жылдығын мерекелеуге орай, №28 М.Мәметова атындағы мектеп-лицей экскурсоводтары сіздерге мектептегі «Жауынгерлік Даңқ Музейінің» архивінде сақталған тағы бір қызықты құжатпен таныстырғысы келеді.
Архивке Қазақстан КСР-ның Халық артисі, консерватория доценты, республикалық деңгейдегі жеке зейнеткер Самышина Надежда Николаевнаның таңғажайып қолжазба дәптері тапсырылған. Бұл дәптерде Қазақстандық артистердің бірінші алдыңғы шепке жіберілген бригадасына қатысты естеліктер сақталған.
1942 жылдың ақпан айының басында Алматы қаласында үкімет тапсырмасымен Қазақстан КСР-ның бірінші алдыңғы шеп артистер бригадасы құрылды, ол әскер бөлімдерін фронт бойымен Мәскеу арқылы қамтамасыз етуге жіберілді. Қазақстандық артистер бригадасының мақсаты – жауынгерлерге кеңестік әнді ұсына отырып, оны соғыс қаруы ретінде пайдалану, барлық талантын, білімін, күш-қуатын және шеберлігін арнау болды.
Бригада 1942 жылы 10 ақпанда Алматыдан пойызбен жолға шықты, ал Мәскеуге Кеңес Армиясының күніне ғана жетті. «Пойызымыз шамамен 12 күн жүрді, әр аялдамада тоқтап, әскери эшелондарды өткізіп отырдық. Жағдайлар ауыр болды: вагондар жылытылмайтын, суық, аштық… Бүкіл жол бойы біз ойладық: фронтта біздің концерттеріміз не үшін қажет, әр сағат сайын адамдар өліп жатыр…? Мәскеуге келгенде бізге арнайы штабтық жүк вагоны берілді, фанерамен жабылған, ішінде темір пеш, орындықтар мен үстел болды. Осы вагонда біз жүрдік және тұрдық – бұл біздің фронттағы үйіміз болды».
«Біздің концерттеріміз үлкен шығармашылық көтеріңкі көңіл-күймен өтті және көбінесе қол шапалақтаулармен аяқталды, олар кейде имитациялық митингтерге ұласты. Солдаттар мен командирлер өз еркімен шығып, бізге концерт үшін алғыс айтып, Отанды қорғауға ант берді, өмірін аямай. Сол кезде ғана біз концерттеріміз жауға қарсы жеңіске де қажет екенін түсіндік».
Қазақстандық артистер бригадасы 1942 жылғы 1 мамырда Алматыға оралды, фронт бойынша сапар барысында 43 концерт берілді.
Екінші дүниежүзілік соғыстың фронттарында музыка өзінің барлық жанрларында армия құрамының жауынгерлік рухын қалыптастырды.
Ешкім ұмытылмайды, ештеңе ұмытылмайды…

В преддверии празднования 76-летия со Дня Победы в Великой Отечественной войне, экскурсоводы школы-лицей №28 им. М.Маметовой хотели бы познакомить вас еще с одним интересным документом, который хранится в архиве школьного Музея Боевой Славы.  

В Архив была передана удивительная тетрадь-рукопись Самышиной Надежды Николаевны, народной артистки КазССР, доцента консерватории, персонального пенсионера республиканского значения.  В тетради хранятся воспоминания о первой фронтовой бригаде казахстанских артистов, командированных на фронт.

 В начале февраля 1942 года в городе Алма-Ате по заданию правительства была сформирована Первая фронтовая бригада артистов Казахской ССР, которая командировалась для обслуживания воинских частей фронта через город Москву согласно вызову комитета при СНК Союза ССР. Перед бригадой казахстанских артистов стояла задача: донести до войнов советскую песню, как боевое оружие, со всей страстью, ответственностью, вкладывая в него весь свой талант, все свои знания, все свои силы и умения. 

Выехала Первая фронтовая бригада из Алматы 10 февраля 1942 года поездом, а в Москву прибыла только ко дню Советской Армии. «Около 12 дней шел наш поезд, останавливаясь на каждом разъезде, пропуская воинские эшелоны. Условия были тяжелые: вагоны не оттапливались, холодно, голодно… Всю дорогу мы думали: зачем на фронте наши концерты, где каждый час, каждую минуту люди гибнут…? По приезду в Москву дали нам так называемую штабную грузовую машину, крытую фанерой, в которой была железная печка, скамейки и столик. В этой машине мы ехали и жили- это был наш фронтовой дом». 

«Наши концерты проходили с большим творческим подъемом и часто заканчивались овациями, которые переходили в имитированные митинги. Бойцы и командиры выступали стихийно: благодарили нас за концерт и клялись защищать Родину, не щадя жизни. Вот только тогда мы поняли, что наши концерты тоже нужны для победы над заклятым врагом». 

Вернулась бригада казахстанских артистов в Алма-Ату к 1 мая 1942 г., дав за время поездки по фронту 43 концерта. 

Музыка на фронтах Великой Отечественной войны во всех своих жанрах формировала боевое настроение личного состава армии.

Никто не забыт, ничто не забыта…